صادق sadegh

همـه را بیازمـودم ز تـو خوشتـرم نیـامـــد

چو فروشـدم بـه دریـا چو تـو گوهـرم نیامد


سر خــم ها گشادم ز هزار خم چشیـدم

چو شراب سرکش تو به لب و سرم نیامــد


چه عجب که در دل من گل و یاسمن بخندد

که سمـن بری لطیفی چـو تـو در برم نیامـد


ز پی ا ت مراد خود را دو سه روز ترک کردم

چه مـراد مـانـد زان پس که میسـرم نیامـد


دو سه روز شاهی ات را چو شدم غلام و چاکر

به جهان نماند شاهی که چو چاکرم نیامد


خـــردم گفت بــرپــر ز مسافــران گـــردون

چه شکسته پا نشستی که مسافرم نیامد


چـو پـریـد سوی بامــت ز تنـم کبـوتــر دل

به فغـان شـدم چو بلبل که کبوترم نیامــد


چـو پـی کبوتر دل به هـوا شدم چو بـازان

چـه همـای مـانـد و عنقـا که برابرم نیامـد


بـرو ای تـن پـریشان تو و آن دل پشیمــان

کــه ز هـر دو تا نـرستم دل دیگـرم نیآامـد