گمان نیک به خدا
حديث قدسي:
«من بر طبق گمان بنده ام با وي رفتار ميکنم. پس همواره به من گمان نيک ببريد.»
توضيح: حديثهاي قدسي جملاتي هستند که از طرف خداوند به حضرت محمد(ص)
وحي شدهاند، اما جزو آيات قرآن نيستند.
به مفهوم حديث قدسي فوق فکر کنيد. به اعتقاد من اين حديث را ميتوان به عنوان يکي از قوانين اساسي حاکم بر زندگي به حساب آورد، زيرا برخي از مهمترين اصول مربوط به راه و رسم زندگي را ميتوان مستقيماً از آن نتيجه گرفت. ابتدا قصد داشتم تا برداشتهاي خودم را از اين حديث به تفصيل بيان کنم. اما بعد منصرف شدم و بهتر ديدم تا به جاي بيان نظرات خودم، به تمام دوستان عزيزي که اين پيام را ميخوانند، توصيه کنم تا خوب به محتواي آن فکر کنند.
لذا تنها به ذکر يک نکته اکتفا ميکنم:
امروزه در روانشناسي غربي، توجه فراواني به مثبت انديشي ميشود. مثبت انديشي به اين معناست که جنبههاي مثبت زندگي را کانون توجه قرار دهيم و قدردان تمام نعمتهايي که در زندگي از آنها بهرهمند هستيم، باشيم. به بيان ديگر اجازه ندهيم که تفکرات منفي که عموماً زائيده برداشتهاي غلط ما از زندگيست موجب شود تا خوشبيني خود را به زندگي از دست بدهيم.
به اعتقاد من در درون مثبت انديشي، حس اعتماد و حسن ظن به خداوند نهفته است. اين حديث نيز صراحتاً اهميت و نتيجه حسن ظن نسبت به خداوند را بيان ميکند. لذا صحت توصيهاي که در روانشناسي غربي به مثبت انديشي ميشود، در اين حديث قدسي به وضوح تأييد ميگردد.
شما از اين حديث چه برداشتي داريد؟