حديث قدسي:

 

«من بر طبق گمان بنده ­ام با وي رفتار مي­کنم. پس همواره به من گمان نيک ببريد.»

 


 

توضيح: حديثهاي قدسي جملاتي هستند که از طرف خداوند به حضرت محمد(ص)

وحي شده­اند، اما جزو آيات قرآن نيستند.

 

به مفهوم حديث قدسي فوق فکر کنيد. به اعتقاد من اين حديث را مي­توان به عنوان يکي از قوانين اساسي حاکم بر زندگي به حساب آورد، زيرا برخي از مهمترين اصول مربوط به راه و رسم زندگي را مي­توان مستقيماً از آن نتيجه گرفت. ابتدا قصد داشتم تا برداشتهاي خودم را از اين حديث به تفصيل بيان کنم. اما بعد منصرف شدم و بهتر ديدم تا به جاي بيان نظرات خودم، به تمام دوستان عزيزي که اين پيام را مي­خوانند، توصيه کنم تا خوب به محتواي آن فکر کنند.

لذا تنها به ذکر يک نکته اکتفا مي­کنم:

امروزه در روانشناسي غربي، توجه فراواني به مثبت انديشي مي­شود. مثبت انديشي به اين معناست که جنبه­هاي مثبت زندگي را کانون توجه قرار دهيم و قدردان تمام نعمتهايي که در زندگي از آنها بهره­مند هستيم، باشيم. به بيان ديگر اجازه ندهيم که تفکرات منفي که عموماً زائيده برداشتهاي غلط ما از زندگيست موجب شود تا خوش­بيني خود را به زندگي از دست بدهيم.

 

به اعتقاد من در درون مثبت انديشي، حس اعتماد و حسن ظن به خداوند نهفته است. اين حديث نيز صراحتاً اهميت و نتيجه حسن ظن نسبت به خداوند را بيان مي­کند. لذا صحت توصيه­اي که در روانشناسي غربي به مثبت انديشي مي­شود، در اين حديث قدسي به وضوح تأييد مي­گردد.

 

شما از اين حديث چه برداشتي داريد؟