زندگی را باور کنیم:گروهی از فارغ التحصیلان، پس از گذشت چند سال و تشکیل زندگی و رسیدن به موقعیت­های خوب کاری و اجتماعی، طبق قرار قبلی به دیدن یکی از اساتید مجرب دانشگاه خود رفتند. بحث جمعی آنها خیلی زود به گله وشکایت از استرس­های ناشی از کار وزندگی کشیده شد. استاد گفت:" روانشناس مشهور سوئیسی" کارل گوستاو یونگ" بیماری عصر ما را "بیگانگی از خدا" تشخیص داده. به اعتقاد او، تمدن به دلیل بیگانگی با خدا، بیمار شده است. انسان خود را از خدا که منشأ و نگهدارندۀ حیات است، جدا کرده است و به همین دلیل نمیتواند زندگی جسمانی، روحی، ذهنی واخلاقی سالمی داشته باشد. هرچه بیشتر ازخداوند دور شویم قلبهایمان سرگردان تر و بی قرار تر خواهد بود. و در این صورت زندگی بی حاصل و بی معنی خواهد شد. عزیزان من بیاد داشته باشیم که جستجوی پناهگاه، اعتماد کردن به خداوند است، اعتمادی کامل و تمام، یعنی دانستن این که خداوند یگانه نوری است که همیشه می تابد.حتی اگر طوفانها بوزد وتاریکی ها عمیق تر شود، بازهم روشنائی او تابان است." او" از ضربان قلبمان به ما نزدیک تر است، " او" قادرمتعالی است که درهمه جا حضور دارد،"او" دوست ویاری رسانی کاردان است. پس زندگی را باور کنیم همانگونه که هست، با همه شادیها وغمهایش، با همه ملال ها و دلفریبی هایش، و با همه خاطرات تلخی ها و شیرینی هایش، و زندگی را دوست بداریم و به سرنوشتی که خود با دستهایمان می سازیم، و اغلب نتیجۀ افکار و برداشتهای تجربیات روزانۀ خودمان است، امیدوار باشیم، هر روز را با امید و ایمان به خدا و فردائی بهتر به شب برسانیم،. بدینگونه زندگی سهل تر و زیبا تر خواهد بود، یقین داشته باشیم که از دید خداوند پنهان نخواهیم ماند و همواره از مراقبت و همراهی او برخوردار خواهیم شد. خداون در قرآن مجید دفرموده: برای انسان جز آنچه کرده است پاداشی نیست. و بزودی حاصل کوشش خود را خواهد دید.( 40- 39: 53 ) اغلب درزندگى ما زمانی که رئیسمان، دوستانمان، والدینمان، شریک زندگى‌مان یا محل کارمان را از دست می دهیم، دستخوش کابوس و نگرانی نمى ‌شویم. بلکه زندگى ما تنها وقتى به این روز در می آید، که تماس روزمره و دائمی خود را با آن مبع نیرو وقدرت از دست بدهیم، پس برماست که افکار منفی و خودخواهی های کاذب را کنار بگذاریم، و باور کنیم که ما خود تنها کسى هستیم که مسئول خوشبخت کردن خودمان هستیم. مهم‌ترین رابطه‌اى که در زندگى مى‌توانیم داشته باشیم، رابطۀ درست با خدای هستی بخش، و با خودمان است. خودمان را امتحان کنیم. مواظب خودمان باشیم. از مشکلات، غیرممکن‌ها و چیزهاى از دست داده نهراسیم. بیاری خدا و توکل به او، واقعیت‌هاى زندگى را بشناسیم. دنیا مثل آینه است. انعکاس افکارى که فرد قویاً به آن‌ها اعتقاد دارد را به او باز مى‌گرداند. تفاوت‌ها در روش نگاه کردن به زندگى است
Art work by Parvin Farjadi