« نَزِيلُكَ حَيْثُ مَا اتَّجَهَتْ رِكَابِي       وَ ضَيْفُكَ حَيْثُ كُنْتُ مِنَ الْبِلاد »

(هر جا از مرکب پیاده شویم مهمان شماییم و سر سفره­ی احسان شما نشسته­ایم.)