برای محافظت:

از بی تحركی طولانی مدت اجتناب كنید.

تكانی به خود بدهید! اگر هر روز پیاده روی كنید، ماهیچه های برجستۀ پشت پایتان عضلانی تر خواهند شد و این ماهیچه ها فشار خیلی بیشتری را بر جداره های سیاهرگ وارد می‌كنند، به نحوی كه خون وریدی و سیاهرگی بسیار راحت تر بالا می‌آید.

ورزش كنید، خیلی مهم نیست كه چه ورزشی باشد. اما بهتر است كه شنا یا ورزش های استقامتی را انتخاب كنید. در عوض، ورزش هایی را كه در آن باید به مدت طولانی پا بر زمین بكوبید و یا ورزش هایی كه ممكن است به پا ضربه وارد كنند، توصیه نمی‌شوند؛ از این نوع ورزش ها اجتناب كنید. از انجام این ورزش ها نیز خودداری كنید: دو سرعت، پرش، شیرجه، رقص كلاسیك، ژیمناستیك، آكروبات، پاتیناژ، تنیس، اسكواش، بدمینتون، ورزش های گروهی، عضله سازی در باشگاه و... .

حواستان به اضافه وزن تان باشد

اگر نداشتن فعالیت جسمی یكی از عوامل بروز واریس باشد، اضافه وزن هم عامل دیگری لست كه نباید آن را از نظر دور داشت. از سوی دیگر، این دو عامل به هم مرتبط و وابسته اند كه هر یك دیگری را به دنبال خواهد داشت. اعداد و ارقام درستی این ادعا را شهادت می‌دهند: از میان هر 5 نفر كه مبتلا به واریس هستند، 4 نفرشان اضافه وزن دارند.

زمانی كه توده های ماهیچه ای به خاطرِ، یا بهتر بگوییم به نفع، توده های چربی كاهش می‌یابند، این عاملی می‌شود برای انبساط و كشیدگی دیواره های وریدی و از بین رفتن انعطاف شان.

سن و سال و وراثت نیز در ابتلا به واریس نقش دارند

هر چه سن بالاتر برود، احتمال ابتلا به واریس نیز بیشتر می‌شود.

جوانان مصون از ابتلا به واریس نیستند، خصوصاً اگر اعضای خانواده شان هم دچار این بیماری باشند.

مشاهدۀ اولین نشانه ها

منتظر نمانید تا منبسط شدن سیاهرگ ها و برجستگی شان را ببینید و بعد از آن به پزشك مراجعه كنید. هر چه سریع تر اقدام كنید، درمان روند بهتری خواهد داشت.

البته اگر به علت گرمای شدید، پاهایتان سنگین، متورم و دردناك شده، نباید بیهوده خودتان را نگران كنید. این یك واكنش طبیعی است. در واقع، زمانی كه دمای هوا بالا می‌رود، ترموستات داخلی بدن به سیاهرگ هایی كه دقیقاً در زیر پوست قرار دارند، فرمان برجسته شدن می‌دهد. این سیستم دقیق و هوشمندانه باعث هرچه سریع تر خنك شدن مجدد خون و همچنین حفظ دمای داخلی بدن ما به طور دائم می‌شود.

حال باید آن سوی ماجرا را را هم به دقت نظاره كرد، اگر شرایط غیر عادی باشد وقتش رسیده كه در مواقعی هم كه هوا گرم نیست، توجه ویژه ای به این علائم داشته باشید. اگر در زمستان هم شرایط مثل تابستان بود، و علاوه بر این علائم، دردها، سنگینی و ورم پاها در شب ها شدید تر شد، دیگر باید با یك متخصص مشورت كنید.

علائم دیگری هم ممكن است احساس بشوند، مانند: گزگز كردن، بی تابی اعضا، كوفتگی شبانۀ پاها و... .

با وجود این كه ممكن است پزشك معالج شما، در مورد بیماری تان اظهار نظر كند، اما متخصص سیاهرگ و در نتیجه واریس، ورید شناس است. او می‌تواند واریس شما را از طریق یك آزمایش سادۀ كلینیكی تشخیص دهد؛ سپس اگر برای تشخیص دقیق تر نیاز باشد، تست داپلر را پیشنهاد می‌كند.

در خانه و سركار، وضعیت و حالت درستی داشته باشید

با چند تغییر در وضعیت نشستن، ایستادن و خوابیدن تان، می‌توانید از ابتلا به واریس پیشگیری كنید یا حداقل به تأخیر بیندازیدش.

از وضعیت های بی حركت اجتناب كنید و تا جایی كه برایتان ممكن است در طول روز، قدم بزنید. وقتی كه نشسته اید، از روی هم انداختن پاها خودداری كنید.

از ساكن شدن در آپارتمان هایی كه شوفاژشان از طریق زمین خانه را گرم می‌كند، اجتناب كنید.

ماهیچه های پشت پایتان را با آب سرد بشویید. برخلاف آب گرم، آب سرد قطر وریدها را كم كرده و سرعت جریان خون در سیاهرگ ها را افزایش می‌دهد. علاوه بر این، آب سرد، دردها و فشار پاهای خسته را كم می‌كند.

موقع خواب، كمی پاهایتان را بالاتر از سطح بدن تان بیاورید تا خون بهتر در پاها گردش داشته باشد.

از پوشیدن كفش، جوراب و چكمه هایی كه بسیار چسبنده هستند، پرهیز كنید زیرا آنها برای گردش خون مضراند.

كفش هایی كه پاشنۀ متوسطی دارند، نسبت به كفش های پاشنه بلند و یا كفش هایی مثل كفش باله كه كف شان صاف است، در الویت قرار دارند.

جوراب های فشرده كننده، جواب می‌دهند!

99% پزشكان برای بیمارانی كه از نارسایی وریدی رنج می‌برند، پوشیدن جوراب های فشرده ساز را تجویز می‌كنند. این تجهیزات پزشكی به شكل كفش، جوراب یا لباس های چسبان عرضه می‌شوند؛ البته نباید آنها را با نمونه های سنتی ترشان اشتباه بگیرید. اما ظرقیت ویژۀ این جوراب ها، وجود فیبرهای انعطافی پذیری است كه كمابیش به پاها فشار می‌آورند. با استفاده از این امكان پزشكی، سیاهرگ ها به فشرده می‌شوند و در نتیجه دریچه ها مجدداً می‌توانند نقش خود را ایفا كرده و مانع بازگشت خون از بالا به پایین شوند. بنابراین با استفاده از این جوراب و كفش ها، علائم تسكین پیدا می‌كنند. هر چه درجه بیماری شدیدتر باشد، سطح فشاری كه وارد می‌شود بیشتر خواهد بود.

اثر بهبودبخشی این جوراب ها فوری است ولی این اثر فقط تا زمانی كه به پا باشند، دوام دارد. به محض اینكه، درشان بیاورید، علائم مجدداً ظاهر می‌شوند. طراحی این جوراب ها در سال های اخیر پیشرفت زیادی كرده است و راحت تر شده اند بنابراین بیماران هم راحت تر می‌توانند بپوشندشان و از آنها بهره ببرند.

این جوراب ها و كفش ها را می‌توانید در داروخانه ها پیدا كنید. اگر بنابر تجویز پزشك خریداری شان كنید، تأمین اجتماعی 65% هزینه آنها را پرداخت می‌كند.