مبعث، سپیده‏ دمی است که خداوند، نامه سی جزئی خود را، به دست امین ‏ترین بنده ‏اش داد،

تا دست زمین را به آسمان برساند. محمد صلی‏ الله ‏علیه ‏و‏آله ؛ یعنی انقلاب؛ یعنی صبحی که

سیاهیِ بلال حبشی، روشن‏تر از آفتاب، در بلندای کعبه اذان می‏گوید و سنگ‏های تراشیده بت

‏پرستان، در طبیعتِ لال خود فرو می‏ماند. این صدای جبرئیل است که می‏گوید: «اقرأ باسم ربک

الذی خلق». مبعث؛ یعنی وساطت تو میان بنده و معبود. یا رسول اللّه‏! دستانم را بگیر تا بت‏های

باقی‏مانده دلم را بشکنم که خدای تو خریدار دل‏ شکستگان است.