اشاعه فحشا
در قرآن كریم تنها گناهی كه حتی دوست داشتن آن و لو اینكه به منصه ظهور و بروز نرسد دارای عذاب بوده و وعده عقاب دربارهاش داده شده است همین گناه اشاعه فحشاء میباشد ،
آنجا كه خداوند میفرماید: كسانى كه دوست دارند زشتیها در میان مردم با ایمان شیوع یابد عذاب دردناكى براى آنها در دنیا و آخرت است و خداوند مىداند و شما نمىدانید. (سوره یوسف آیه 19) در روایات نیز به این مسأله اشاره شده و به شدت از آن نهی شده است.
امام صادق (علیه السلام) فرمود: كسى كه آن چه را دربارهى مؤمنى ببیند یا بشنود و براى دیگران بازگو كند جزو مصادیق این آیه است. کلینی،یعقوب؛اصول کافی،تحقیق علی اکبر غفاری،نشر دارالکتب الإسلامیة،چاپ ششم،1375ش،ج2،ص357،ح2
محمّد بن فضل به حضرت امام موسى كاظم (علیه السلام) عرض كرد: فدایت شوم از یكى از برادران دینىام خبرى به من مىرسد كه آن را ناخوش دارم و چون از خود او مىپرسم انكار مىكند و حال آنكه جمعى از افراد مورد اطمینان آن را به من خبر دادهاند. امام فرمود: اى محمّد! چشم و گوش خود را درباره برادر مسلمانت تكذیب كن و اگر پنجاه نفر در نزد تو شهادت دهند قول او را تصدیق و آنها را تكذیب كن و چیزى را به ضرر وى شایع مكن كه سبب خوارى و ریختن آبروى او باشد و در نتیجه از كسانى باشى كه خدا درباره آنها در سوره نور آیه 19 مىفرماید: كسانى كه دوست دارند كه كار بد در میان مؤمنان شیوع یابد عذابى دردناك دارند. شیخ حر عاملى؛وسائل الشیعة، مؤسسه آل البیت علیهمالسلام قم، 1409 هجرى قمرى،ج12،ص295،ح16343؛ البته این مسئله استثناهایى دارد از جمله موضوع شهادت در دادگاه و یا مواردى كه براى نهى از منكر هیچ راهى جز پرده برداشتن از روى زشتكارى یك نفر وجود ندارد مىباشد. مكارم شیرازى، ناصر؛ تفسیر نمونه، دار الكتب الإسلامیة،1374 ش، چاپ: اول ، ج14، ص: 408
وقتى كسى گناه فردی یا گروهی را براى افراد دیگر نقل مىكند قباحت و زشتى گناه در نظر مردم كم كم زایل مىشود
منبع:http://bahmanarab.blogfa.com/