صادق sadegh

خدا رحمت كند استاد ما را ، ايشان به من مي‌گفت : ( ما را تحت

تربيت خودش مي‌خواست قرار بدهد)، مي‌گفت هيچ كس را محزون

نكن و مقيّد باش روزي پنج نفر را خوشحال كني ولو به سلام كردن،

اين كار براي من در همان سنين جواني به قدري  نشاط‌ آور بود

كه حساب نداشت، خوب من چيزي نداشتم، مي‌رسيدم به يك نفر،

آقا سلامٌ عليكم، اين خوشحال مي‌شد، لبش متبسّم مي‌شد،

مي‌گفت و عليكم السلام، بارك‌اللّه تو پسر كي هستي؟ مي‌رسيدم

به يك نفري، مثلاً حالا يك پول مختصري داشتم، مي‌ديدم گرفتار

است، فقير است، مي‌دادم، همينطور، مبادا يك كسي از دست

شما محزون بشود، اين حزن يك تأثير بسيار بدي در وجود انسان

دارد، البتّه اشتباه هم نشود، مؤمنين را محزون نكنيد، مسلمين را

محزون نكنيد، بي‌گناه را محزون نكنيد، مظلوم را محزون نكنيد والاّ

تمام مردم دنيا همه‌ي آنهايي كه مخالف دين ما هستند از ما

محزونند كه چرا ما به طرف دين آنها نمي‌رويم ....