از او دل گيرد آرام
مولای من! اینک با گناهانی که کردهام، با آرزوهایی که ورزیدهام، با ناسپاسیهایی که نمودهام، سخت رسوا و بی آبرو ماندهام، و خود را جز اینکه بر من خشم آوری و به سختی کیفرم دهی و حتی از درگاه خویش برانی، در خور هیچ چیز ديگري نمیدانم؛ مگر اینکه مهربانی تو به فریادم رسد، مگر اينكه بنده نوازی تو دستم را بگیرد، مگر اينكه بخشایش تو پناهم دهد، تا گناهانم ببخشایی، پلیدیهایم بپرایی، از آلودگیها پاکم سازی، بدیهایم را به نيكي چندین برابر برافزایی و با فضل خویش به پایگاهي بلند، فرایم بری!