صادق sadegh

^{موضوع : بیوتکنولوژی}

منبع جام جم

رشد جمعيت ، کمبود مواد غذايي ، سوء تغذيه و توليد گياهان زراعي در شرايط دشوار محيطي (شوري آب و خاک ، خشکي و سرما) و آثار سوئ زيست محيطي ناشي از مصرف بي رويه نهاده ها در کشاورزي مدرن از موضوعات چالش برانگيز جهاني بويژه در کشورهاي در حال توسعه هستند.
امروزه شاهد هستيم موضوعاتي از قبيل حفظ محيطزيست ، توليد غذاي مکفي و سالم ، همچنين رعايت مسائل اقتصادي و فني در توليد محصولات زراعي به گونه اي که پايداري منابع براي نسل هاي متمادي حفظ شود، روز به روز ابعاد گسترده تري مي يابد. اين در حالي است که تخريب روزافزون جنگل ها، مراتع و فضاي سبز، گسترش بيابان ها، نابودي گونه هاي متنوع گياهي و جانوري ، مقاوم شدن آفات ، علف هاي هرز و پاتوژن هاي گياهي نسبت به سموم شيميايي بر وخامت اوضاع مي افزايد.
در چنين شرايطي ، استفاده از تحولات گسترده علمي که از اواسط دهه 1970 تاکنون در حوزه فناوري زيستي به وقوع پيوسته اميدهاي تازه اي در دل دولتمردان و اهل فن ايجاد کرده است. انتظار مي رود بيوفناوري گياهي و فناوري هاي مهندسي ژنتيک با تسريع روند و تسهيل روش هايي که به افزايش تنوع زيستي و توليد گياهاني با ويژگي هاي برتر منجر مي شوند، نگراني بشريت را از وقوع کابوس فقر و گرسنگي کاهش مي دهد و دسترسي به امنيت غذايي و سطح بالايي از سلامت و بهداشت در توليد محصولات زراعي و باغي را به ارمغان آورد.
از اين ويژگي هاي برتر مي توان به قابليت تحمل به تنش هاي محيطي غيرزنده (بويژه شوري و خشکي) و تنش هاي زيستي (آفات و بيماري ها) اشاره کرد. اهميت رويکرد به فناوري هاي زيستي يا همان بيوفناوري در کشاورزي با توجه به پيش بيني هاي افزايش جمعيت دوچندان مي شود. پيش گويي هاي علمي حاکي از وجود 11 ميليارد نفوس بر سطح کره خاکي در سال 2050 ميلادي است که تامين غذاي آن جمعيت که نيازمند 300 درصد رشد در مقايسه با مقدار کنوني است بدون توسل به دستاوردهاي بيوفناوري گياهي امکانپذير نخواهد بود.
بنابراين انتظار مي رود با اهتمام بيشتر مسوولان به تقويت و توسعه بيوفناوري کشاورزي اين حوزه از حمايت هاي قانوني ، معنوي و علمي بيشتري برخوردار شود تا در سايه تلاش متخصصان و اهل فن سودمندي هاي اين فناوري هر چه بيشتر عايد جامعه شود. تلاشي که دانشمندان اين رشته در زمينه مهندسي ژنتيک ، کاربرد نشانگرهاي مولکولي ، کشت سلول ها، بافت ها و اندام هاي گياهي انجام مي دهند، يقينا افزايش کمي و کيفي محصولات کشاورزي ، را به همراه خواهد داشت و در راستاي حل معضل جهاني فقر، سوئتغذيه و اضمحلال محيطزيست نيز ثمربخش خواهد بود.