توصيه برای پيشگيري از ابتلا به زخم برای افراد دیابتی
توصيه برای پيشگيري از ابتلا به زخم برای افراد دیابتی
- 
يكي از عوارض ديررس بيماري ديابت، نوروپاتي يا گرفتاري اعصاب است كه شيوع اين عارضه در بيماران ديابتي بسيار شايع است و شدت نوروپاتي با سن، طول مدت ابتلا به ديابت و چگونگي كنترل قند خون ارتباط دارد.
زخم پاي ديابتي به چندين شكل در بيماران ديده مي‌شود، شايعترين فرم آن به صورت گرفتاري حس در پا ظاهر مي‌شود كه ممكن است به صورت درد، سوزن سوزن شدن و يا مور مور شدن در پاها بروز نمايد و يا به صورت از بين رفتن حس درد، حرارت و درك موقعيت پا تظاهر كند.
آموزش در زمينه كنترل ديابت و زخم پاي ديابتي بسيار حائز اهميت است ، اگر بيماران ديابتي بحث آموزش را جدي بگيرند و چربي خون، فشارخون و بهداشت پاها را كنترل كنند دچار زخم پا نمي‌شوند.
بیماران دیابتی روزانه پاهاي خود را از نظر وجود تاول، بريدگي، زخم، خراشيدگي يا ضايعات بين انگشتان بررسي كنند و پاهاي خود را هر روز بشويند و بين انگشتان را به دقت خشك كنند همچنين در صورت خشكي پوست پاها، پس از شستشو و خشك كردن از كرم يا روغن نرم كننده استفاده كنند.
افراد ديابتي هيچگاه نبايد با پاي برهنه راه روند زيرا به دليل از كار افتادن عصب‌هاي پايشان، درد را خوب حس نكرده و موجب زخم شدن پايشان مي‌شود.
در هنگام خريد كفش بايد دقت كنید كه كاملاً اندازه باشد مناسب‌ترين كفش، كفشي است كه كف راحت داشته باشد و جلويش پهن باشد. زيرا باعث مي‌شود جلوي پا و انگشتان از هم فاصله داشته باشند. كفش نوك تيز و پاشنه بلند بدترين نوع كفش براي افراد ديابتي محسوب مي‌شود.
جوراب‌هاي كتاني يا نخي بهترين نوع جوراب براي افراد ديابتي است و توصيه نمي‌شود كه از جوراب‌هاي پلاستيكي استفاده كنند همچنين كش جوراب نبايد سفت باشد زيرا باعث تجمع آب و ورم پا و در نهايت ايجاد ضايعه مي‌شود.
در صورت وجود يك ضايعه جديد، ميخچه، قرمزي، تورم، درد پا يا هرگونه زخم يا تاول فوراً پزشك خود را آگاه كنند و تا زمان معاينه پاها را استراحت دهند.
يكي از عوارض ديررس بيماري ديابت، نوروپاتي يا گرفتاري اعصاب است كه شيوع اين عارضه در بيماران ديابتي بسيار شايع است و شدت نوروپاتي با سن، طول مدت ابتلا به ديابت و چگونگي كنترل قند خون ارتباط دارد.
زخم پاي ديابتي به چندين شكل در بيماران ديده مي‌شود، شايعترين فرم آن به صورت گرفتاري حس در پا ظاهر مي‌شود كه ممكن است به صورت درد، سوزن سوزن شدن و يا مور مور شدن در پاها بروز نمايد و يا به صورت از بين رفتن حس درد، حرارت و درك موقعيت پا تظاهر كند.
آموزش در زمينه كنترل ديابت و زخم پاي ديابتي بسيار حائز اهميت است ، اگر بيماران ديابتي بحث آموزش را جدي بگيرند و چربي خون، فشارخون و بهداشت پاها را كنترل كنند دچار زخم پا نمي‌شوند.
بیماران دیابتی روزانه پاهاي خود را از نظر وجود تاول، بريدگي، زخم، خراشيدگي يا ضايعات بين انگشتان بررسي كنند و پاهاي خود را هر روز بشويند و بين انگشتان را به دقت خشك كنند همچنين در صورت خشكي پوست پاها، پس از شستشو و خشك كردن از كرم يا روغن نرم كننده استفاده كنند.
افراد ديابتي هيچگاه نبايد با پاي برهنه راه روند زيرا به دليل از كار افتادن عصب‌هاي پايشان، درد را خوب حس نكرده و موجب زخم شدن پايشان مي‌شود.
در هنگام خريد كفش بايد دقت كنید كه كاملاً اندازه باشد مناسب‌ترين كفش، كفشي است كه كف راحت داشته باشد و جلويش پهن باشد. زيرا باعث مي‌شود جلوي پا و انگشتان از هم فاصله داشته باشند. كفش نوك تيز و پاشنه بلند بدترين نوع كفش براي افراد ديابتي محسوب مي‌شود.
جوراب‌هاي كتاني يا نخي بهترين نوع جوراب براي افراد ديابتي است و توصيه نمي‌شود كه از جوراب‌هاي پلاستيكي استفاده كنند همچنين كش جوراب نبايد سفت باشد زيرا باعث تجمع آب و ورم پا و در نهايت ايجاد ضايعه مي‌شود.
در صورت وجود يك ضايعه جديد، ميخچه، قرمزي، تورم، درد پا يا هرگونه زخم يا تاول فوراً پزشك خود را آگاه كنند و تا زمان معاينه پاها را استراحت دهند.